 | TEHERAN - 31 jaar geleden in Iran: "De winter is ten einde. De lente bloeit. De rode bloem van de zon is weer gekomen en de nacht is gevlucht..." |
31 jaar geleden werd dit door veel Iraniërs gezongen in hun strijd tegen de dictatuur van de Shah. 31 jaar later zingen Iraniërs het weer in hun strijd tegen de dictatuur van de ayatollahs.
Lied werd oorspronkelijk gezongen door leden van de Fadayeen-e Khalq, een marxistische oppositiebeweging tegen de Shah. Het werd hun officiële lied, hun symbool, voor de langdurige strijd die ze hebben gehad.
Dergelijke lieden zijn er honderden, sommige ook al gezongen door de Fadayeen, anderen afkomstig van andere groepen zoals de Communistische Partij van Iran, Nationale Front van Iran (Jebhe Melli, red.) of de Volksmojahedin van Iran, of nog andere groepen, of zelfs van mensen verbonden aan geen enkele groep.
Veel van hen leven nog altijd onder de Iraniërs, zelf 30 jaar later, ongeacht door welke groep ze oorspronkelijk werden gezongen, en ongeacht of men de groep steunt of niet.
Wij zullen tot 11 februari dagelijks de vertaling van één van hen hebben, om de sfeer en de wil van de revolutie van 1979 beter te kunnen tonen dankzij de revolutionaire muziek van toen.
'Aftabkaran Jangal', ook bekend als 'Sar oomad Zemestoon' (vertaling van blog van Ann De Craemer)
De winter is ten einde (Sar omad zemestoon)
De lente bloeit (Shekofteh baharoon)
De rode bloem van de zon is weer gekomen en de nacht is gevlucht (Gole sorkhe khorshid baz omad o shab shod gorizoon)
De bergen zijn bedekt met tulpen (Kooha laleh zarand)
De tulpen zijn wakker (Lalehha bidarand)
Ze planten zonneschijn in de bergen, bloem voor bloem voor bloem (Tu kuhha darand gol gol gol aftab o mikarand)
In de bergen is zijn hart wakker (tuyeh kohestoon delesh bidareh)
Hij heeft een geweer en een bloem en graan (tofang o gol o gandor dare miare)
In zijn borst heeft hij 'geliefde' (tuyeh sinash jan jan jan)
In zijn borst heeft hij 'geliefde' (tuyeh sinash jan jan jan)
een woud van sterren, 'geliefde' (yek jangal setareh dare jan jan)
een woud van sterren (yek jangal setareh dare)
Zijn lippen een lach van licht (labesh khandeyeh noor)
Zijn hart vol van de vlam van gevoel (delesh sholeyeh shoor)
Zijn stem een bron en zijn herinnering een hert in het verre woud (sedash cheshmeh o yadesh ahooyeh jangale door)
Woensdag 10 Maart 2010 23:21